Ağaçların yaşam süreleri diğer canlılara nazaran çok daha uzundur. Ormanları oluşturan ağaç türlerin çoğu doğal ortamlarında birkaç yüzyıl rahatça yaşayabilirler. Ancak bunu abartan ağaçlar da vardır. Öyle ki; 1963 yılında Amerika'nın Kaliforniya eyaletindeki Sierra Nevada'nın kuzeybatı yamaçlarında bir çam ağacının (Pinus longaeva) yaklaşık 4900 yaşında olduğu belirlenmiştir. Bilim adamları longaeva türü çam ağaçlarının potansiyel ömürlerinin 6000 yıl olduğunu belirtmektedirler. Aslında bir çok ağaç türünün doğal yaşam süresi Pinus longaeva'da olduğu gibi binlerce yıl olabilmektedir. Örneğin Japon Sediri (Cryptomeria japonica) ve Ejderha Ağacı (Dracaena draco) birkaç bin yıl ayakta kalabilen canlılardandır.


Yaşam süresi bu kadar uzun olabilen ağaçların ölümü, doğal süreç içerisinde yaşlanma, tepe kırılması, kabuk yaralanması, fırtına devirmeleri, yangın, kar kırmaları, komşu ağaç rekabeti, böcek ve mantarların yol açtığı zararlar nedeniyle olmaktadır. Ancak bütün bu doğal sebeplerin dışında İNSAN ELİYLE meydana gelen ölümler daha çoktur. Yukarıda sözünü ettiğimiz 4900 yaşındaki çam ağacı bile insanın motorlu testeresinden kurtulamamıştır...

Ancak insanoğlu ağacın odunundan yararlanmak için onu kesmek zorundadır. Aslında bu Modern Orman İşletmeciliği yöntemlerinin de doğal bir sonucudur ve ormandan odun üretmek için ağaçlar kesilirler...

Günümüz ormancılığında, işletmecilik gereği insan eliyle yaşamı sona eren ağaçlar, netice itibariyle ormana zarar vermeyecek şekilde bilimsel esaslar dahilinde planlı ve sistemli bir kesime tabi tutuldukları için bir sorun teşkil etmezler. Ancak insanın etkisi dışında doğal nedenlerle ölen ağaçların yarattığı bir ikilem vardır ve bu ikilem günümüz ormancılarını ve bilim adamlarını oldukça meşgul etmektedir. Bu ağaçlar ormanda mı bırakılmalı, yoksa temizlenerek orman dışına mı çıkarılmalıdır?...

Modern orman işletmeciliğinde ormanlardaki devrilmiş, kırılmış yada dikili durumdaki ölü ağaçlar hem kalan kısımlarından yararlanmak için hem de zararlı böceklerin üremesine yol açmasın diye temizlenirler. Bu bir yerde doğru bir davranıştır. Çünkü ormanlardaki ölü ağaçlarda üreyerek çok büyük sayılara ulaşan ve sonra diğer canlı ağaçlara da saldırıp kitle halinde ağaç ölümlerine yol açan Ips sexdentatus gibi kabuk böcekleri vardır. Bu böcekler normalde sekonder zararlıdır. Yani fizyolojik bakımdan ölü ve hasta ağaçları tercih ederler. Ormanlarda bu tip ağaçların çoğunlukta olması böcekte kitle üremesine yol açar. Milyonlarca sayıya ulaşan böcekler orman içerisinde uygun üreme ortamı sağlayan ölü ve hasta ağaçlar yetersiz kalınca sağlıklı ağaçlara da saldırmaya başlarlar. Bu ise orman için yangından çok daha beter bir tehlike demektir. Nitekim sözünü ettiğimiz Ips sexdentatus türü böcek Doğu Karadeniz Bölgesi'nde 1928-1994 yılları arasında 1.216.250 m3 Doğu Ladininin ölmesine yol açmıştır... Bu yüzden ormancılar kırık, devrik ya da dikili haldeki hasta ve ölü ağaçları hemen ormandan temizlerler...

Ancak öte yandan ölü ağaçlar, ormanlar ve içinde barınan canlılar açısından gözardı edilemeyecek ölçüde gereklidirler ve biyolojik çeşitlilik açısından bulundukları ortama çok büyük katkı sağlarlar. Çünkü ormandaki bir ölü ağaç; algler, mantarlar, likenler, yosunlar, böcekler, kuşlar ve küçük memeli hayvanların özel yaşama alanı olarak işlev görür. Ölü ağacın insan eliyle orman dışına çıkarılması burada yaşayan canlılarının yaşama ortamının yok olması demektir... Bilim adamları, ölü ağaçların orman işletmeciliğinin bir gereği olarak ormanlardan temizlenmesi nedeniyle bir çok özel canlı türünün ya yok olduğunu ya da soyu tehlike altına giren türler listesine (kırmızı liste) girdiğini belirtmektedir...

Günümüzde doğanın ve ormanların korunması, biyolojik çeşitliliğin sürdürülmesi kavramları uluslararası düzeyde ele alınan ve üzerinde hassasiyetle durulan konulardır. Nitekim 1992 yılında Brezilya’nın Rio de Janerio kentinde kısaca UNCED diye adlandırılan Birleşmiş Milletler Çevre ve Kalkınma Konferansı toplanmış ve bu konferansta ormanların ve ormancılığın çevre konusundaki hayati önemi bütün açıklığı ile ortaya konmuştur. Bu konferansta ilan edilen "Ormancılık Prensipleri" çerçevesinde biyolojik çeşitliliğin korunarak sürdürülmesi şart koşulmaktadır.

Sonuç itibariyle;

Günümüz ormancılığında ÖLÜ AĞAÇ kavramı oldukça önemli bir yer tutar. Doğal nedenlerle ölen ağaçların ormanda bırakılarak diğer canlılara yaşama ortamı sağlaması, biyolojik çeşitlilik açısından son derece gerekli olmasına karşın zararlı böceklerin kitle üremesi yapmasına da yol açabilmektedir. Arada çok hassas bir denge vardır ve bu dengeyi bozmadan herşeyin yolunda gitmesini sağlamak gerçekten kolay bir iş değildir...
 

En Hacimli Ağaç:
Yeryüzünde yaşayan en hacimli varlık, Sequoia Ulusal Parkında (Kaliforniya, ABD) bulunan 85 metre yüksekliğindeki kaliforniya sekoyasıdır. (Sequoiadendron giganteum) "General Sherman" adı verilen bu ağacın gövdesinin çapı (yerden 1.52 m. yükseklikte) 24.32 metredir. Odunundan 5 milyar kibrit yapmak mümkündür. Yaprakları mavimsi yeşil olan bu ağacın kızılkahverengi kabukları yer yer 61 cm. kalınlığındadır. 1968 de yapılan resmi açıklamada bu ağacın ağırlığı 2030 ton olarak belirtilmiştir.

En Geniş Gövdeli Ağaç:
Meksika'nın Onaxaca eyaletinde bulunan "Santa Maria del Tule" adlı Montezuma selvisinin yerden 1.52 cm. yükseklikte gövde çapı 34.1 - 34.4 metredir. Etna dağı(Sicilya,İtalya) üzerinde bulunan ve "Yüz At Ağacı" adıyla anılan kestane ağacının ise gövde çapının 51 metre olduğu 1972 yılında açıklanmıştır.

En Hızlı Büyüyen Ağaç:
Botanik açıdan ağaçsı ot olarak sınıflandırılan Bambu sayılmazsa, dünyanın en hızlı büyüyen ağacı 17 Haziran 1974'te Malezya-Sabah'da dikildikten sonra 13 ayda 10.74 metre büyüyen bir "Albizzia falcata" dır... 30 metreyi en kısa sürede geçme rekoru 5 3/4 yılla Papua Yeni Gine'de bulunan bir Okaliptüs ağacınındır.

En Yavaş Büyüyen Ağaç:
Ağaçların büyümeleri büyük çapta koşullara bağlı olsa da, porsuk ve şimşir gibi türler herzaman yavaş büyürler. Bu konuda en aşırı örnek Kutup ağaç sınırı yakınlarında 98 yılda ancak 28 cm. büyüyebilen ve gövde çapı yalnızca 2.5 cm ye ulaşan bir Sitka Ladinidir.
 

Rings on a tree trunk cut off most of us know. To determine the age of a tree, first we'll take advantage of this ring. In fact, these rings by the age of the tree contains many other important information.

Presence of tree rings in the season are closely related. Growth of the northern hemisphere where the seasonal difference is not permanent and will accelerate with the spring summer is reduced. That growth rate in spring because farklılğından which light colored wood textures, wood textures, the type which can be seen in the form of dark circles. In this case, an open and a dark ring corresponds to a one-year growth. The number of annual rings of a tree known as the public gives the age.

Annual tree rings provide us the information that is not limited by age. The ring with the help of;

    * Archaeological remains dating
    * In the past, which determine the speed of erosion and deposition
    * Verification of age detected by radioactive carbon
    * Important forest fire damage or the dates of Understanding
    *

The past is possible to put in the middle of the climate change ...

The annual growth rings are very common in the past lived with the help of all these events to try to identify the science is in Dendrochronology. The age of a tree in the living sewn into Artım with the help of a device is called Spire. Forestry work in the framework of the engineering principles in the measurement procedures of this tool is very useful to our work. This increment of auger; age measuring 1.30 m high from a tree trunk in the location of the trees into the body is inserted through. Then with the help of spoon ring without damaging a tree's rings are removed out of the bar. And this bar over the tree's annual rings are easily counted. Of course, many technical details of this process are found and tried to explain briefly here ... On the side of the sections shown with an increment auger.

Some tree species can live many years and do you know? Pegged the world's oldest tree-Sierra Nevada (California-USA), 3275 m. from the sea in north-west slopes high in a pine tree grew. (Pinus longaeva) in the years 1963-1964 with the determination of these trees was understood to be about 4900 years. This tree does not live today, unfortunately, was unable to get rid of mankind's relentless saws ...

A tree is a perennial woody plant. It is most often defined as a woody plant that has many secondary branches supported clear of the ground on a single main stem or trunk with clear apical dominance. A minimum height specification at maturity is cited by some authors, varying from 3 m to 6 m; some authors set a minimum of 10 cm trunk diameter (30 cm girth).[4] Woody plants that do not meet these definitions by having multiple stems and/or small size, are called shrubs. Compared with most other plants, trees are long-lived, some reaching several thousand years old and growing to up to 115 m (379 ft) high.

A tree is a plant form that occurs in many different orders and families of plants. Trees show a variety of growth forms, leaf type and shape, bark characteristics, and reproductive organs.

The tree form has evolved separately in unrelated classes of plants, in response to similar environmental challenges, making it a classic example of parallel evolution. With an estimate of 100,000 tree species, the number of tree species worldwide might total 25 percent of all living plant species. The majority of tree species grow in tropical regions of the world and many of these areas have not been surveyed yet by botanists, making species diversity and ranges poorly understood.

The earliest trees were tree ferns, horsetails and lycophytes, which grew in forests in the Carboniferous Period; tree ferns still survive, but the only surviving horsetails and lycophytes are not of tree form. Later, in the Triassic Period, conifers, ginkgos, cycads and other gymnosperms appeared, and subsequently flowering plants in the Cretaceous Period. Most species of trees today are flowering plants (Angiosperms) and conifers. For the listing of examples of well-known trees and how they are classified, see List of tree genera.

A small group of trees growing together is called a grove or copse, and a landscape covered by a dense growth of trees is called a forest. Several biotopes are defined largely by the trees that inhabit them; examples are rainforest and taiga (see ecozones). A landscape of trees scattered or spaced across grassland (usually grazed or burned over periodically) is called a savanna. A forest of great age is called old growth forest or ancient woodland (in the UK). A young tree is called a sapling.